Skeletonderdelen

Het meten van skeletonderdelen van Siberian Husky’s uit een topteam:

Dit is een summiere weergave van een Mini Symposium van Leigh en Susan Gilchrist, en Simon en Sheila Luxmoore (Zima kennel) bij Karsten Grønåss en Eveline Koch (Vargevass kennel) in Zweden.

Inleiding
Gillchrist heeft de Lokiboden kennel in Canada met gemiddeld dertig volwassen honden. Dat is het minimale aantal als je mee wilt doen in de competitie (open klas). Hij traint zijn honden voor Speed (Sprint) Racing en fokt twee a drie nesten per jaar. De pups worden allemaal aangehouden omdat het onmogelijk is om in een nest je beste hond te kiezen. Hij heeft altijd met raszuivere honden gelopen. Meestal als enige musher tussen teams met Alaskanen en Crossbreds.

Hij streeft er altijd naar om binnen de 10% van de tijd van de snelsten te finishen. “Je bent enorm gehandicapt als je met raszuivere honden loopt” (Leigh). Hij vertelt dat hij enorm veel heeft geleerd van Doc Lombard die altijd zei, “we denken dat we alles weten, maar in feite weten we niets”. Van hem zijn ook de woorden: Probeer steeds zoveel mogelijk te leren. Je kunt van iedereen leren. In één generatie kun je je workability (wil om te werken) kwijt zijn. Een Siberische Husky noem je een sledehond maar dat is hij pas als hij heeft bewezen dat ook te zijn!

Lombard stuurde Leigh en Susan door naar Harris Dunlap (Zero), en ook van hem hebben ze ontzettend veel geleerd. Leigh was betrokken bij de SEPP test ( Siberian Evaluation Performance Project) die gedurende negen jaar werd gedaan. Hij zegt daar nu over dat hij veel prachtige honden heeft gezien en heel veel leuke mensen heeft ontmoet, maar dat het absoluut de verkeerde tijd van het jaar was (november) om zo’n test te doen.

Leigh traint zijn honden met een snelheid van 15 mijl per uur (24 km/u.) en wil dat de treklijn na een bepaalde afstand nog steeds strak gespannen is. Op een wedstrijd verwacht hij 19 mijl per uur van zijn team. Hij vergelijkt het gangwerk van showhonden met de beweging van een naaimachine (op en neer in plaats van vooruit).

Van de gefokte pups haalt een op de vijf honden zijn team. Hij vindt belangrijk: Kennel-management, Voeding, Training (waaronder reageren op commando’s) / Fokprogramma / Uitrusting (Leigh volgt op dit moment een cursus waxen).

In de fokkerij heeft het teefje de meeste invloed. Zij bepaalt voor het grootste deel de kwaliteit van de pups. Bij de selectie is het belangrijk dat de treklijn strak staat. Verder moet een hond vriendelijk zijn en niet weglopen. Hij/zij moet het fijn vinden om te werken. Honden moeten het van nature willen,(they must have the guts to go ) dan gaan ze door. Sommige mushers trainen honden met de zweep.Dat vindt Leigh geen goede manier van honden trainen. Een goede wedstrijd-siberian is lichtvoetig en vlug (light on feet and agile, more then flexible). Ze moeten beschikken over een natuurlijke beweeglijkheid.

Het is vanzelfsprekend dat je als musher het tempo aanpast aan de omstandigheden van de trail. Op een slechte trail moet je de honden niet laten scheuren! Je moet tenminste drie keer per week trainen. Dat is fair tegenover je honden. Je ziet op wedstrijden veel mushers (weekend-warriors) die alleen in het weekend trainen en dat vindt hij vreselijk. De beste training is interval training. Hij stopt vaak, geeft ze water en gaat dan weer door.

Het energie systeem in de spieren is belangrijk. Hij ziet graag rode spieren. Dan vertelt hij iets over de aneurobe en eurobe energie systemen. Je wilt in de sport gebruik maken van het aneurobe systeem (dat geen zuurstof nodig heeft), the lactic assic oxygen system is ok. Hij vindt het hart het belangrijkste orgaan. Door training wordt het hele cardio/vasculaire systeem elastisch. Een diepe borstkas vindt hij minder belangrijk.

Opmeten van het skelet
In 1979 begonnen Leigh en Susan met het opmeten van het skelet van de beste Siberians van winnende teams. Eerst in de kennels van Doc Lombart en Harris Dunlap (nadat hij The North American had gewonnen) en Mike Boas (California). Daarna werden in vijftien kennels de honden gemeten en intussen hebben ze een gigantisch aantal honden in de database. Aan de hand van dit onderzoek kom je tot het juiste type van de Siberische Husky.

Conclusies:

  • Het skelet is tot een jaar of twee nog in ontwikkeling.
  • De beenderen zijn niet rond, maar ovaal.

Een hond die ronde beenderen heeft is wel vijf kilo zwaarder in gewicht. Dat moet hij meetorsen op de trail en daardoor kan hij nooit snel zijn. Veel showhonden hebben ronde beenderen.

  • De beenderen hebben een dunne wand, te vergelijken met vogelbenen.
  • De harmonie die ontstaat door de lengte van de verschillende beenderen is heel belangrijk.

Er werd een hond binnen gebracht en Leigh en Susan vertellen en meten en laten ons meten:

  • bullet De beenderen van de schouder en die van de achterhand moeten gelijk zijn.(scapula en humerus = ilium en femur) Je krijgt een bepaald getal als je het gemiddelde van de vier beenderen neemt.
  • De croupe moet 30 graden zijn.
  • De hoek van de schouder 35 tot 37 graden.

NB Dat een hond voor en achter in balans is, is belangrijker dan de hoek van de schouder. De lengte van het achterbeen (tibia en fibula) moet 30 % langer zijn dan de gemiddelde lengte van de gemeten beenderen.

  • Bij de meeste showhonden kom je bij die meting uit op 0 %
  • De lengte van het voorbeen, van elleboog tot pols (radiusen ulna) is 20 % langer. Het verschil is ongeveer 10.
  • Verder moet de hond 8 tot 10 % langer zijn dan hoog.

Karsten heeft de ervaring dat de hond die voor de lange afstand het beste voldoet langer is. Iedereen is het erover eens dat de bouw van de hond niet het belangrijkst is. Het gaat er om of de hond de wil heeft om te werken. Al het andere kan gecompenseerd. Maar, zei Doc Lombard als hij een goede sledehond zag die slecht in elkaar zat, stel je voor dat die hond ook nog eens goed gebouwd was…….

Men vindt dat voor verschillende type wedstrijden ook verschillende eisen aan honden worden gesteld. Bij lange afstandshonden zijn de mentale instelling en voedsel opname heel belangrijk, maar ook het cardio/vasculaire systeem.

Groepsconclusie; We concluderen dat de goede Siberische Husky een “ordinary looking dog” is, een normale hond zonder franje. Leigh en Susan vinden dat het totaalbeeld van de honden in Zweden beter is dan dat in Amerika. Ze geven Karsten en Eveline een geweldig compliment door te zeggen dat de Vargevass honden over het algemeen perfect gebouwd zijn en dat het de beste kennel is die ze ooit hebben bezocht. PS1 Er heeft een artikel over dit project in een tijdschrift gestaan. Een kopie ervan kan ik sturen naar belangstellenden (Engelse tekst). PS2 Het opmeten is als hulpmiddel te gebruiken bij de selectie maar is niet zaligmakend. Er werd gekeken naar de anatomie, niet naar de rasstandaard.

Nies Heeringa, juli 2006